آشنائي با چند کارتونیست دیزنی

آندرس دجا (Andreas Deja)
توي ديزني معروف است كه دجا كاراكترهاي شرور را خيلي خوب طراحي مي‌كند؛ گاستون (ديو ودلبر) و جعفر (علاءالدين) و اسكار (شير شاه) جز همين كاراكترها هستند. دجا امسال 51 ساله مي‌شود، توي «فولكوانگ شونِ» آلمان طراحي گرافيكي خوانده و سال 1980 اولين فيلم انيميشن‌اش به اسم «ديگ سياه» را ساخته، همان فيلمي که تيم برتون هميشه از اين که در آن کار کرده هميشة خدا شاکي است. دجا مدت زيادي هم با ‌برتون هم‌خانه بود. مديران ديزني تلاش زيادي كردند كه از آن دو «يك زوج هنري موفق» بسازند ولي زهي خيال باطل، چون همان‌قدر که دجا به کشيدن روباه‌هاي چشم‌درشت ديزني علاقه داشت تيم برتون حالش از آن‌ها به هم مي‌خورد. در اكثر موارد آن‌ها نظرات همديگر را قبول نداشتند و با هم کنار نمي‌آمدند. برتون بعدها از آن دوره به عنوان يکي از بدترين تجربه‌هاي زندگي‌اش ياد کرد.
دجا در ديزني يک طراح Consept است (يعني صبح تا شب توي يک اتاق مي‌نشيند و فقط طرح‌هاي عجيب و غريب مي‌زند، درست مثل جواني‌هاي برتون) خيلي‌ها كارهاي دجا را شبيه انيميشن ميكي‌ماوس مي‌دانند. شخصيت اصلي «هركول»، ليلو در «ليلو و استيچ» و كاراكترهاي مختلف «چه كسي براي راجر رابيت پاپوش دوخت؟» محصول ذهن خلاق اوست.

كارتر گودريچ (Carter Goodrich)
هيولاهاي «كمپاني هيولا» و ماهي‌هاي «در جستجوي نمو» برجسته‌ترين كار گودريچ است. گودريچ سال 2004 به خاطر طراحي كاراكتر «سندباد: افسانه هفت دريا» نامزد دريافت جايزه آني (Annie) شد.

اريك لارسن (Eric Larson)
آندرس دجا درباره لارسن گفته: «او بزرگترين معلم انيميشن همه تاريخ است» اريك لارسن را جز چند اسطوره‌ي فراموش‌نشدني ديزني مي‌دانند. «سفيد‌برفي و هفت كوتوله»، «فانتازيا»، «بامبي»، «سيندرلا»، «پيترپن»، «آليس در سرزمين عجايب»، «زيباي خفته» و «كتاب جنگل» فقط چند تا از کارهاي فراموش‌نشدني او هستند.
سال 1905 در كلولند به دنيا آمد. خواندن مجله‌هاي فكاهي مثل Judge وPunch را خيلي دوست داشت. بعد از دبيرستان به دانشگاه يوتا رفت تا روزنامه‌نگاري بخواند؛ همان‌موقع بود كه به خاطر بذله‌گويي ادبي و طراحي گرافيكيِ مجله داخلي دانشگاه، برنده يك جايزه ارزشمند شد. بعد از فارغ‌التحصيلي به آمريكا رفت و براي چند تا از مجله هاي آمريكايي كار گرافيكي كرد. به پيشنهاد يكي از دوستانش چند تا طراح هايش را براي والت ديزني فرستاد و از آن پس مشغول كار توي کمپاني ديزني شد.
بعد از 52 سال كار در ديزني، اريك در مصاحبه‌اش با مجله تايم گفت: «مهم نيست كه چه مدت توي ديزني بودم، مهم اين است كه توي اين مدت فقط لذت بردم و چيز ياد گرفتم... وقتي كه به سال‌هاي گذشته فكر مي‌كنم و مي‌بينم كه مردم چقدر از كارهاي ما لذت برده‌اند، احساس خوبي به‌ام دست مي‌دهد»

گلن كين (Glen Kean)
از مشهورترين انيماتورهاي دو بعدي سال‌هاي اخير ديزني است. تقريبا همسن آندرس دجاست. پدرش، بيل كين، صاحب نشريه معروف كميك‌استريپ «سيركِ خانوادگي» بود. گلن سال 74 بعد از فارغ‌التحصيلي از «کال آرتز» به ديزني پيوست. شروع كارش با طراحي كاراكتر پني در «نجات‌دهندگان» بود كه با «اولي جانسون» معروف همكاري كرد. سپس كاراكتر اليوت را توي «اژدهاي آقاي پيت» طراحي كرد. مدتي هم با جان لاستر (كارگردان داستان اسباب بازي 1و2) كار كرد و كاراكترهاي بك‌گراند فيلم «چيزهاي وحشي كجا هستند؟» را طراحي كرد.
مدتي كم‌كار شد و به صورت شخصي روي «ماجراي موش‌خرما» كار كرد. بعد دوباره به ديزني برگشت و طراحي كاراكترهاي فاگين، ساكس و جوجت را در «اليور و كمپاني» به عهده گرفت.
چند سال پيش او به عنوان «9 مرد برتر» سال‌هاي طلايي جديد ديزني انتخاب شد. كاراكترهاي آريل (پري دريايي كوچولو)، ديو (ديو و دلبر)، علاءالدين، پوكوهانتس (پوكوهانتس) و تارزان (تارزان) جز ماندگارترين كارهاي او هستند.
يكي از كارهايي كه او به‌اش علاقه دارد نويسندگي و تصويرسازي كتاب‌هاي كودكان است، مثل «راكوني به اسم آدام»
سال 1999 براي طراحي كاراكترِ «تارزان» نامزد دريافت جايزه آني شد.

هانس باخر (Hans Bacher)
باخر طراح كاراكتر «شير شاه» است و مشاور توليد «ديو دلبر» بوده و سال 98 به خاطر طراحي كاراكتر «مولان» برنده جايزه آني شد.

پيتر دِ سيو (Peter de Seve)
به نظر من پيتر دسيو خلاق ترين و در عين حال پرکارترين کسي است که در اين متن معرفي شده اند. قرار است امسال50 سالگي اش را در کنار همسرش، رادال و دخترش، پائولنا جشن بگيرد. کارش را با کشيدن کاريکاتور قيافه همکلاسي‌هايش شروع کرد و همان نقاشي‌ها توانست در جشن تصوير سال آمريکا جايزه اول را از آن خود کند. تصويرسازي براي معروف‌ترين مجلات آمريكايي نظير «تايم»، «نيوزويك»، «نيويوركر»، «Atlantic Monthly » و «پريمير»، طراحي پوستر نمايش‌هاي برادوي، طراحي كاراكتر بسياري از انيميشن‌هاي ديزني، دريم وركز، پيكسار و آسمان آبي (فوكس قرن بيستم) نظير «عصر يخي» از كارهاي ماندگار اوست. حرف زدن درباره دسيو عملا بيهوده است، بهترين راه براي شناختن او ديدن کارهايش است. سري به سايت شخصي‌اش بزنيد، مطمئن باشيد که پشيمان نمي‌شويد. او اعجوبه کارتونيست‌هاي زنده دنياست.

توني فوسايل (Tony Fucile)
كاراكترهاي «باورنكردني‌ها» از توي سر فوسايل بيرون آمده كه به خاطرش برنده جايزه آني هم شد. «غول آهني»، «شير شاه»، «اليور و كمپاني» و «گوژپشت نتردام» از جمله كارهاي موفق فوسايل است.

كارلوس گرانكل (Carlos Grankel)
«توي 10 سالگي بود که "كتاب جنگل" را ديدم و عاشق ديزني شدم. پيش خودم گفتم يعني من هم مي‌توانم کارتون بسازم؟ براي همين دنبال كتاب‌هاي آموزشي رفتم ولي هيچي پيدا نكردم... فکر کردم بهتره براي ديزني نامه بنويسم، نوشتم «چطوري مي‌تونم انيماتور ديزني بشم؟»، آن‌ها هم جواب دادند که: «بايد تلاش كني... بايد علاوه بر اين كه روي كارتون‌ها متمركز مي‌شوي روي چيزهاي واقعي هم تمركز كني...» از آن به بعد نقاشي را شروع كردم، خيلي با دقت به مردم و فيگورهاي‌شان دقت مي‌كردم و همه را بعدا" خودم با نقاشي شبيه‌سازي مي‌كردم. خيلي دوست داشتم كه يك چيزي شبيه بامبي بسازم... بايد مي‌فهميدم كه استخوان‌بندي چيه و چطوري حركت مي‌كند...»
همين سخت‌كوشي‌ها باعث شد كه گرانكل آلماني به خاطر طراحي كاراكتر «باورنكردني‌ها» سال پيش برنده جايزه آني بشود.

توسط همشهری کاوه در 4 بهمن 1386 0:54 بֽظֽ | لینک ثابت

لینک به این مطلب

آدرس لینک به این مطلب:
http://www.citizenkaveh.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/5

نظرات

نظر شما

نام:

آدرس ایمیل:

آدرس وبلاگ:

حفظ مشخصات شخصی؟

نظر شما: (می توانید از کد های HTML نیز استفاده کنید.)