دیروز رفته بودم دانشگاه خودم، فضای دانشگاه کاملا اطلاعاتی-امنیتی بود. 6 نفر اخراج شده بودند، چند نفر حکم های سنگین خورده اند، فقط توی فوق لیسانس مهندسی برق، 21 نفر با عنوانِ «تایید دانشگاه» قبول شده اند که نه شرط کنکور داشته اند نه شرط معدل (بقیه رشته ها هم به همین صورت است، ولی من آماری ندارم). فضای یاس و ناامیدی حاکم بر اکثریت دانشجوهای فعلی اون جا واقعا اشک آدم رو در می آورد.
پی نوشت: من فارغ التحصیل دانشگاه-پارکِ علم و صنعت هستم
آدرس لینک به این مطلب:
http://www.citizenkaveh.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/48
یه چیز خنده دار! بین بازداشتی های اون روزای اول یه بابایی بود به اسم کاوه مظفری!من تو اولین نگاه یه لحظه درست نخوندم فکر کردم تویی! گفتم ای داد بیداد! سینما به سوگ نشست.بعدش که رفع سو تفاهم شد کلی صفا کردم!:))
نمی توانیم. دیگر نمی توانیم از هیچ کدی استفاده کنیم. مگر اینکه ...
خوب امری که برای همه ی ما روشن است همین مسئله است که بیشترین کسانی که در این میان ضرر خواهند کرد و در خاطرات گذشته ی ما هم وجود دارد این است که این ضرر بصورت عمده متوجه قشر دانشجو خواهد شد
سلام
من هم تا یه قدمی اخراج رفتم
ولی هنوز نشدم
اگه بشم خیلی ناراحت می شم
سه شنبه بیا ببینیمت
یه چیز خنده دار! بین بازداشتی های اون روزای اول یه بابایی بود به اسم کاوه مظفری!من تو اولین نگاه یه لحظه درست نخوندم فکر کردم تویی! گفتم ای داد بیداد! سینما به سوگ نشست.بعدش که رفع سو تفاهم شد کلی صفا کردم!:))
توسط: نوستالژیک | 15 مهر 1388 5:38 بֽظֽ